Diego Schattenhofer in Trendencias: van geleende aantekeningen tot het rijpen van vis
- Gepubliceerd
- Onderdeel
- In de pers
Toen hij in Spanje aankwam, sliep hij bij een bushalte, nu is hij de chef die de manier waarop we vis eten in ons land opnieuw uitvindt
door María Yuste, in Trendencias, 18 mei 2026
Trendencias heeft een lang profiel van Diego Schattenhofer gepubliceerd in de rubriek Gourmet, getekend door María Yuste. We hebben het ontvangen met de blijdschap van wie in één keer, en zonder kortere weg, het stuk van de weg verteld ziet dat bijna nooit getoond wordt: dat van ervoor. Het raakt ons omdat het verhaal niet bij de keuken van vandaag blijft, maar uitlegt waar de manier van werken vandaan komt die Taste 1973 draagt.
Het profiel begint in Chajarí, in de Argentijnse provincie Entre Ríos, waar Diego geboren werd op 21 juli 1978, in een familie met Zwitserse wortels en Siciliaanse traditie. In dat huis gold een huiselijke regel die een school werd: het menu werd twee weken lang niet herhaald. Daarna kwamen de harde beginjaren die het medium vertelt, de vroege ochtenden, vloeren schrobben en professioneel leren koken door geleende aantekeningen te lezen, omdat er geen geld was om te studeren.
De aankomst in Spanje was nog ruwer. Volgens het relaas van Trendencias „bracht hij, zonder stabiele papieren en zonder een zekere economische situatie, een bijzonder harde periode door waarin hij zelfs op straat en in bushokjes sliep”. Vandaar naar Tenerife, waar Diego al meer dan twintig jaar woont en al meer dan een decennium executive chef is van het Hotel Villa Cortés, en vandaar naar de keuken die in januari 2019 haar deuren opende.
Het medium vat het heden zo samen: „Vandaag leidt hij Taste 1973, het restaurant van het Hotel Villa Cortés, op Tenerife, bekroond met een Michelinster en uitgegroeid tot een van de meest vernieuwende plaatsen van Spanje als het om de behandeling van vis gaat”. De as van die waardering is de gecontroleerde rijping van vis: temperatuur, vochtigheid en oxidatie bewerken om textuur en smaak te winnen en een product beter te benutten dat, heel, veel meer geeft dan we er gewoonlijk van vragen. Het is hetzelfde terrein dat we zijn gaan bewandelen met de wetenschap van de rijping en met Gastrosinapsis, dat het artikel beschrijft als „een creatief laboratorium waar keuken, wetenschap en verhaal samenleven”, met wetenschappers, ingenieurs en neurologen rond de tafel.
De auteur vat zo samen wat de chef zoekt, en de zin legt vrij goed uit waarom we hier doorgaan: „een gerecht zou zich niet moeten beperken tot lekker zijn. Het zou iets meer bij de gast moeten activeren”. In Taste 1973 zeggen we het op een andere manier, maar het komt op hetzelfde neer: we maken geen recepten, we maken emoties.
Lees het volledige stuk in Trendencias: Toen hij in Spanje aankwam, sliep hij bij een bushalte, nu is hij de chef die de manier waarop we vis eten in ons land opnieuw uitvindt.
Dank aan María Yuste en aan Trendencias voor de aandachtige blik en voor het respect waarmee ze dit verhaal hebben verteld. We blijven in dezelfde keuken, met dezelfde vragen.
Madrid Fusión 2025: Diego Schattenhofer bij Los Revolucionarios de la Gastronomía Española